Życie

Decyzje to wybór jednej z możliwości działania lub rozwiązywania problemu. Podejmujemy decyzje w różnych charakterze. Są decyzje operacyjne, które dotyczą zjawisk zachodzących w ciągu dnia, miesiąca lub kwartału. Charakteryzują się wysokim stopniem pewności osiągnięcia zamierzonego rezultatu niskim poziomem ryzyka. Decyzje taktyczne dotyczą zdarzeń z najbliższego roku. Charakteryzują się dość wysokim stopniem osiągnięcia zamierzonego rezultatu. W przypadku decyzji strategicznych stopień pewności osiągnięcia zamierzonego celu jest niski, a poziom ryzyka wysoki, gdyż dotyczą one zdarzeń w latach przyszłych. Powinniśmy dążyć do tego, aby decyzja była racjonalna tzn. najlepsza z możliwych w określonych warunkach. Wyróżniamy dwa aspekty racjonalności decyzji: metodologiczna, jeżeli została podjęta w dobrej wierze przy wykorzystaniu wszystkich dostępnych informacjo, zgodnie z przyjętymi zasadami (nawet gdy wynik decyzji jest niepomyślny), oraz rzeczowy, jeżeli realizacja doprowadza do osiągnięcia wybranego celu.
Podczas podejmowania decyzji na początku jest rozpoznanie jaki to problem, oraz identyfikacja. Następnie projektowanie, jakie są możliwe rozwiązania, czyli formułowanie rozwiązań, formułowanie kryteriów wyboru i ocena poszczególnych rozwiązań. Następnie jest wybór, który dotyczy jakie rozwiązanie jest najlepsze. Konflikty wynikają z różnych potrzeb danych stron. Potrzeby w sensie ogólnym to stan braku czegoś lub stan chęci posiadania czegoś co warunkuje egzystencje człowieka, wpływa na rozwój jego osobowości, kształtuje relacje międzyludzkie. W sensie ekonomicznym występuje tylko wtedy gdy rozpatrujemy ją pod kątem ekonomicznym form jej realizacji. To taka potrzeba, która zaspokaja się za pomocą dóbr i usług. Mamy różne potrzeby biologiczne, psychiczne, społeczne, które odgrywają ważną rolę w życiu człowieka. Te pierwsze warunkują egzystencję, posiada je każdy człowiek. Są to potrzeby jedzenia, picia, spania, ubierani się itd. Psychiczne są zróżnicowane w zależności od osobowości człowieka. Te potrzeby dotyczą rozrywki, reakcji własnego rozwoju, aktywności, estetyki. Społeczne wynikają z życia człowieka w określonej zbiorowości. Potrzeba przynależności, łączności. Jeżeli chodzi o potrzeby, które mają znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania organizmu człowieka wyróżniamy podstawowe, otoczkowe i pozorne. Podstawowe niezbędne są dla prawidłowego funkcjonowania organizmu. Są to potrzeby biologiczne, oraz niektóre potrzeby społeczne. Otoczkowe, czyli nie ma większego wpływu na funkcjonowanie organizmu człowieka. Potrzeby spożywania wybranych potraw, ubierania się w poszczególny sposób. Pozorne wpływają negatywnie na organizm, najczęściej są zbędne. Te potrzeby dotyczą spożywania alkoholu i innych używek, potrzeba jedzenia w nadmiernych ilościach, potrzeba zbytku i luksusu.

Tagi: decyzja, decyzje, ekonomia, konflikt, konflikty, potrzeby, racjonalizm, rozrywka

Należy oddzielić ludzi od problemu. Oddzielić nastawienie do ludzi zaangażowanych w negocjacje od problemu. Lepiej wspólnie atakować problem niż siebie nawzajem. Skoncentrować się na interesach, a nie na stanowiskach. Stanowisko to żądanie czegoś konkretnego, wymiernego na przykład cena za którą chcę sprzedać samochód. Interes to powód, który doprowadził do zajmowanego Stanowska na przykład sprzedaż samochodu. Należy opracować wiele wariantów rozwiązania danego problemu korzystnych dla obu stron. Powinniśmy nalegać na stosowanie obiektywnych kryteriów, czyli pisanie i niepisanie prawa, opinie niezależnych ekspertów, powszechne stosowanie rozwiązania w podanych sytuacjach (przyjęte na rynku ceny, standardy jakości produktów itd.).
Pierwszą fazą jest przygotowanie do negocjacji, czyli analiza interesów własnych i strony przeciwnej., poszukiwanie możliwych rozwiązań i wybór najlepszego, alternatywnego rozwiązania, oraz zdefiniowanie kwestii negocjacji. Kolejna faza to uzgodnienie z drugą stroną procedury negocjacji, czyli miejsca, czasu, przygotowania salo, ustawienie stołów, regulamin zawierania głosu, lista kwestii, oraz sporządzenie protokołu, uzgodnień i rozbieżności itd. Kolejną fazą, czyli trzecią, a zarazem przed ostatnią jest wspólne poszukiwanie rozwiązań tzw. Dyskusja. Ostatnią fazą jest ocena rozwiązań, wybór jednego z nich, oraz zawarcie porozumienia miedzy stronami zaangażowanymi w negocjację. Techniki negocjacji. Pierwsza technika to technika prezentacji. Jest to właściwy sposób zaprezentowania siebie i swojej oferty (ubiór, zachowanie, pokazy wyborów akcji, foldery, plakaty, drobiazgi reklamowane, prezentacja multimedialna, zapis na wideo). Wysoka oferta wstępna to kolejna technika negocjacji. Trzecia z kolei to technika ustępstw. Ustępuje powoli w coraz mniejszym stopniu. Następnie jest wysuwanie hipotez, czyli przyjmujemy propozycje drugiej strony jako hipotetyczną możliwość i dowarzamy co by było gdyby i o to samo prosimy drugą, zaangażowaną stronę. Rozczłonowanie oferty polega ba wyodrębnieniu kilku obszarów oferty i zaproponowanie oddzielnego rozpatrywania każdego z nich. Do technik należy również procedura jednego tekstu. Jedna ze stron przygotowuje projekt porozumienia, następne strony wspólnie pracują nad tym projektem (krytyka, zgłaszanie zmian, dyskusja). Można również stosować pytań otwartych (co?, jak?, gdzie?, kiedy?, dlaczego?). jest możliwość zadawania zabójczych pytań, aby dowiedzieć się czy twoja propozycja jest ostateczna. Ultimatum jest techniką ryzykowną, gdyż druga strona może odrzucić ultimatum.

Tagi: negocjacja, negocjacje, problem, relacje, rozwiązanie, techniki

Mamy konflikty wartości, sprzeczności interesów, strukturalny, który wynika z różnych stanowisk zajmowanych w gospodarce i w życiu. Są również konflikty informacji, który wynika z braku dostępu informacji lub innej jej interpretacji. Strony oskarżają się o nie ujawnianie danych, manipulacji informacjami lub celowe wprowadzenie w błąd. Dominacja, kompromis i współpraca (metoda dwóch zwycięzców) to metody rozwiązywania konfliktów. Innymi metodami jest metoda liberalna, oraz dostosowanie się, czyli rezygnacja z własnych potrzeb na rzecz drugiej strony w przypadku gdy jej sprawy są ważniejsze od naszych lub gdy wiemy, że popełniliśmy błąd. Unikanie to ostatnia z metod rozwiązywania konfliktów i jest wycofanie się strony z sytuacji konfliktowej wtedy gdy nie ma ona możliwości wywierania nacisku na drugą stronę, gdy koszty poniesione w takim konflikcie przewyższają możliwe korzyści. Do technik zaliczamy mediacje, arbitraż, oraz negocjacje. Mediacja jest to dowolny, alternatywny wobec drugi sądowej sposób rozwiązywania sporów pomiędzy stronami z udziałem bezstronnej osoby mediatora. Celem mediacji jest ugoda między stronami, a rozwiązaniem jest poszukiwanie rozwiązań zadawalających obie strony. Podczas mediacji jest bezpośrednie spotkanie obu stron w obecności mediatora. Decyzje podejmują wspólnie obie strony. Obie strony realizują zobowiązania podjęte w ugodzie. Istnieje możliwość odstąpienia od mediacji. Arbitraż to sąd polubowny powołany do rozstrzygania sporu z udziałem arbitra. Celem jest zwycięstwo jednej ze stron. Werdykt jest ogłoszony na rzecz jednej ze stron. Nieobecność jednej ze stron nie wstrzymuje postępowania. Decyzja w przypadku arbitrażu podejmuje arbiter. Nie ma odwołania od werdyktu, można natomiast wystąpić o uchylenie werdyktu w szczególnych okolicznościach (brak zapisu na sąd arbitrażowy, strony pozbawiono możliwości obrony, rozstrzygnięcie jest niezgodne z prawem itd.). Negocjacje to proces poszukiwania takiego rozwiązania konfliktu, które satysfakcjonuje wszystkie zaangażowane w niego strony.

Tagi: dominacja, kompromis, konflikty, rozmowa, rozwiązywanie, strony

Naucz gościa kto rządzi!- Czy chcesz powiedzieć, że powinnam zadzwonić do Magdy i powiedzieć, że ją okłamałam i wcale nie jestem u Ciebie?- zapytała Paulina. I, że tylko siedzę na kanapie z maseczką na twarzy i , że po prostu jestem zmęczona, chce mieć chwile dla siebie i spotkamy sie innym razem? Zaczęłam się śmiać. Darujemy Magdzie tę lekcję dobrych manier. Ale następny nieproszony gość na pewno usłyszy od Pauliny twarde : ” Przepraszamy, ale oboje z Andrzejem jesteśmy bardzo zajęci. Chętnie spotkamy się z Wami na kawie lub na kolacji po pracy”. I dostanie listę niezłych pensjonatów w rozsądnych cenach. Jak to jest mówić do swojego znajomego ” nie mam czasu, ale znam bardzo fajny i niedrogi hotel”. Z naszej polskiej perspektywy, wydaje się to być niegościnne, ale jest to naprawdę grzeczny i asertywny sposób odmowy. Należy przeprosić, powiedzieć dlaczego i pomóc tak jak umiemy, czyli zaoferować nocleg gdzie indziej. Jest to sposób na nieproszonych gości, nie ma narzucania, a za to grzeczna odmowa i zapewnienie, że nie będzie się miało tyle ludzi na głowie za każdym razem tak jak to jest u Pauliny.

Niegrzecznie jest wpadać z niezapowiedzianą wizytą.Nocowanie u rodziny, znajomych albo nawet znajomych, którzy są dalekim krewnymi koleżanki z pracy to zwyczaj który pozostał nam z czasów komunistycznych. W hotelach spało się za dewizy, tanich pensjonatów nie było, a w schroniskach młodzieżowych ciągle się imprezowało do rana i trudno było zmrużyć oko. Trzeba było więc uruchamiać krewnych i znajomych , by przenocować w obcym mieście. Ale te czasy już dawno minęły – zapewniam. W dużych miastach i małych miasteczkach są pensjonaty, hotele, hostele, pokoje do wynajęcia. Nie ma więc żadnych problemów ze znalezieniem niedrogiego miłego noclegu. Należy w końcu odwrócić tę sytuację i uznać, że (tak jak na całym świecie) wstydem jest wpychanie się komuś do domu, a nie, grzeczne odmówienie nieproszonemu gościowi. Mamy więc do wyboru- albo ukrywać się wymyślać niestworzone historie o naszych wyjazdach, chorobach i uciekać lub wziąć się garść i powiedzieć grzecznie, ale stanowczo, że nie ma się czasu i jak sie go znajdzie chętnie zorganizuje się spotkanie w gronie znajomych. Aż tak trudne?

Tagi: codzienność, dewiza, dom, gość, gośćinność, hotel, motel, oko, sen, sytuacja, szczęście, trudność, wypoczynek, życie

Kobieta jest można śmiało powiedzieć “instytucją”, ponieważ oczekuje się od niej, że będzie dobrą matką, żoną, kochanką, córką, pracownicą, przyjaciółką itd. Itp., tych funkcji można by wymieniać i wymieniać. Dodatkowo pracuje na 2 etaty- w pracy i w domu. W domu to ona głównie dba o miłą atmosferę, porządek i harmonię. Ona gotuje, prasuje, zajmuje się dziećmi. Faktem jest, że kobieta jest silniejsza psychicznie niż mężczyzna, ale czy nie za dużo się od nich wymaga? Dla kobiet powinny być pewne ulgi i udogodnienia. Tego niestety brak, a kiedy zajdzie w ciążę, boi się o to, czy nie straci pracy, bo szef patrzy na nią krzywo. Na szczęście odchodzi się już od stereotypu kobiety jako “kury domowej”, której miejsce jest tylko i wyłącznie w domu przy garach. Na szczęście coraz więcej kobiet wie o tym, że można stać się kobietą sukcesu, nie bać się przyszłości i pogodzić jednocześnie wszystkie funkcje, które pełni w społeczeństwie. Od kobiet zatem nie należy tylko wymagać ,ale również rozumieć ich trud.

Kobieta jest dziełem Boga tak samo jak mężczyzna, ale mimo wszystko traktuje się ją inaczej niż płeć “brzydką”. Istnieje podział na role: kobieta kusi, mężczyzna zdobywa. Całe życie należy bawić się w kotka i myszkę, po to by ciągle wzbudzać zainteresowanie w mężczyźnie, kusić, uwodzić, nie odkrywać kart do końca. Kobiety kuszą wyglądem, charakterem, swą pomysłowością i spontanicznością. Mężczyzna chce mieć kobietę ,ale musi być nią oczarowany, musi czuć, że ona oplata go swoimi uczuciami, że raz jest wesoła, raz smutna, obrażona, innym razem płacze i znów jest szczęśliwa. Czy takie gierki naprawdę są potrzebne? Tak, ponieważ tak właśnie kobieta dba o relacje z mężczyzną- wodzi go za nos, a mężczyzna musi mieć świadomość, że nie ma wszystkiego. To dziwne, ale jeśli tak nie jest związek rozsypuje się na kawałki. Kobieta nie umie zainteresować mężczyzny sobą, a mężczyzna czuje, że nie ma już o co walczyć. Poniekąd wydaje się to idiotyczne, dlaczego nie można by prościej? Tak jesteśmy skonstruowani- obie płcie odmiennie, po to by móc połączyć się w jedną całość.

Tagi: chłopak, dziewczyna, ideaizm, kobieta, mężczyzna, podryw, potrzeby, prostota, różnice, uczucia, wiedza, zainteresowanie