65Istnieje kilka skutecznych sposobów radzenia sobie z nadmiernym stresem, dzięki którym powróci spokój ducha oraz chęć do życia. Najlepszymi metodami radzenia sobie ze zbyt dużym napięciem psychicznym są: rozmowa z kimś bliskim i zaufanym, praca w regularnych godzinach, nie branie zbyt dużej liczby nadgodzin, zapewnienie sobie czasu wyłącznie na relaks, zdrowe odżywianie, ćwiczenia, wzięcie dani wolnego od pracy lub obowiązków domowych i poświecenie czasu wyłącznie sobie oraz swoim potrzebom, a ponadto ograniczenie używek typu alkohol, papierosy lub kawa. Powyższe działania pomogą wrócić do równowagi psychicznej. Będąc zestresowanym, najgorsze co jest to próbować całą tą złość, całą tą złą energię i gniew dusić w sobie i próbować ją cisnąc, stłamsić i zniszczyć w sobie, jest niemalże niemożliwe, musimy dać upustu owym złym emocjom, muszą one zostać uwolnione tak by na zawsze opuściły nasz organizm, niezwykłe jest uczucie kiedy to właśnie dajemy upustu naszym emocją, kiedy ta zła energie od nas odchodzi, a my czujemy się lekko, bardzo spokojnie i jesteśmy w pełni rozluźnieni.

Strata bliskiej osoby jest jedyną rzeczą, która kiedyś dotknie każdego człowieka. Dla osób, które straciły kogoś ważnego proces “odradzania się” trwa w zależności od umiejętności radzenia sobie z problemami. Jedni pogrążają się w smutku przez długi czas, a inni starają się żyć normalnie. Proces żałoby jest bardzo bolesny. Ważnym jest, aby ktoś bliski był przy osobie, która odniosła stratę. Najgorszą rzeczą jest pocieszanie typu-,” Wszystko będzie dobrze.” Należy tego unikać. Osobie poszkodowanej wystarczy bycie z nią, a czasami zwykła rozmowa. O stracie nie można zapomnieć lub wymazać jej z pamięci. Ze stratą trzeba nauczyć się żyć akceptując zmiany, które nastąpiły. Warto jednakże pamiętać o owej stracie, jest to potrzebne by zachować wspomnienia z tym związane, jednakże trzeba w taki sposób gospodarować własnym życiem aby móc żyć dalej, by móc brnąć przez życie ze wspomnieniami ale w taki sposób by nie blokować się psychicznie. Nie można się ograniczać w tym stanie, gdyż każde ograniczenie powoduje jeszcze bardziej zamknięcie się w sobie.

Co roku coraz większa liczba kobiet, dziewczyn, mężczyzn i chłopców zapada na współczesne choroby cywilizacyjne dotyczące jedzenia. Do zaburzeń jedzenia zaliczają się dwie choroby, która maja psychiczne podłoże: anoreksja i bulimia. Anoreksja objawia się niemożnością zatrzymania wskaźnika wagi, który nieubłagalnie wskazuje coraz niższą wartość, niejedzeniem, żuciem gumy celem “zgaszenia głodu”, spadkiem libido oraz rozregulowaniem lub całkowitym zatrzymaniem miesiączki. Osobę chorą na bulimię łatwo rozpoznać po opychaniu się dużą ilością jedzenia, a pomimo tego tracącą na wadze w szybkim tempie, obecności środków przeczyszczających w rzeczach chorego oraz codziennym kilkukrotnym wymiotowaniu. Owe zaburzenia jedzenia są zazwyczaj spowodowane albo wpływem kultury, mianowicie poprzez nacisk społeczeństwa że wszystko co chude jest dobre, ludzie zatracają się w swojej samoocenie, nie dostrzegają tego iż są szczupli, że nic im nie brakuje, ale widzą w sobie tylko wady, tylko te elementy które ich szpecą, a następnie starają się je zmienić.