Życie

Istnieje bardzo dużo przyczyn samookaleczenia się. Dla wielu osób powody krzywdzenia siebie mogą być śmieszne i nie możliwe do zrozumienia poprzez swoja błahość. Jednak należy pamiętać o tym, że każdy jest inny w związku z tym u każdego człowieka wytrzymałość psychiczna jest odmienna. Przyczynami samookaleczenia mogą być: niemożność uporania się z problemami, trzymania trudnych kwestii w sobie, uczucie wstydu, potrzeba ukarania się oraz próba uporania się z trudnym przeżyciem lub zdarzeniem z dzieciństwa lub wieku młodzieńczego. Pomoc osób trzeci polega na cierpliwym wysłuchaniu, udzieleniu rady i wsparcia oraz pogłębieniu wiedzy na temat problemu z chorym. Najważniejsze jest to, że nie możemy takich osób pozostawić samych sobie, trzeba koniecznie i kategorycznie ich wspierać. Nawet jeśli dana osoba nie będzie sobie życzyła tego by jej pomagać, to trzeba będzie prawie na siłę starać się jej pomagać w zasadniczych rzeczach. Jeśli taka osoba pogłębi się w swych złych myślach, pozostawiona sama sobie, cały ten koszmar dla niej będzie trwał w nieskończoność, a wyjście z niego stanie się niewątpliwie bardzo trudne.

W społeczeństwie przyjęło się, że jeśli ktoś chce porozmawiać o myślach samobójczych należy tą osobę zbagatelizować. Człowiek, który chce popełnić samobójstwo nie będzie z nikim rozmawiał. Jest to mit oraz wielka bzdura, bowiem prawdopodobnie będziemy ostatnią “deską ratunku” dla osoby z zamiarem pozbawienia się życia. Dlatego nie wolno się złościć, ani śmiać z problemu, tylko poważnie podejść do kwestii próbując skłonić rozmówcę do zwierzenia się. Poleca się zadawanie pytań w formie pozwalającej na rozwinięcie wypowiedzi. Pozwoli to na otworzenie się przed Nami. Zagadnienie, które wydaje się błahe dla Nas może być nie możliwym do pokonania dla innego człowieka. Po wysłuchaniu, daniu rady i wsparcia należy zachęcić osobę do zgłoszenia się do specjalnej grupy wsparcia, gdzie specjaliści pomogą zrozumieć oraz pokonać problem. Dla pewności stawienia się w grupie wsparcia, a także w celu dodania otuchy możemy towarzyszyć naszemu rozmówcy, wspieramy go wtedy psychicznie, dajemy mu do zrozumienia że rozumiemy go i chcemy mu pomóc.

Tagi: bzdura, depresja, lekarz, mit, pomoc, psychiatra, psycholog, Psychologia, rany, rozmóca, samobójstwo, samookaleczenie, złość

Dorastanie dla młodego człowieka jest bardzo rudne poprzez olbrzymie zmiany, które zachodzą w życiu, wymieniając od trudnego wejścia w świat dorosłych, zmian w zakresie własnego ciała, rozpoczęcia życia seksualnego, związku do podejmowania decyzji rzutujących na całe życie. Dla osoby, która dotychczas, była pod skrzydłami opieki ludzi dorosłych sama musi wziąć odpowiedzialność za siebie i swoje czyny. Niewątpliwie łatwiej jest młodzieży, która w dzieciństwie zaznała miłości i szczęścia. Osoby w jakiś sposób odtrącone przez bliskich bardzo często gubią się nie wiedząc, w którą “stronę podążać”. Jest to przyczyną przygnębienia, depresji, samookaleczenia się, unikania kontynuowania nauki, bycia agresywnym, nadmiernego jedzenia oraz dużej ilości snu. Młodzież często nie może sobie poradzić z owym okresem dojrzewania, ze zmianami fizycznymi jakie zachodzą w ich ciele, jak i ze zmianami psychicznymi które niewątpliwie bardzo wpływają na rozdrażnienie i ogólne samopoczucie. W tym okresie taką osobę powinniśmy otoczyć troskliwą pomocą, jednakże nie możemy się z nią narzucać, jeśli konkretna osoba nie życzy sobie by jej pomagać, to nie róbmy tego na siłę ale zaznaczmy że zawsze możemy jej pomóc jak będzie chciała.

Złość jest normalnym procesem radzenia sobie z trudną sytuacją i pozwalającym odnalezienie się w nowej sytuacji. Ponadto złość wyzwala czynniki fizyczne i psychiczne. Energia, która powstaje w napadzie złości wyzwala reakcje chemiczne takie jak np adrenalina. Z powodu uwolnienia dużej dawki energii często po wzburzeniu emocjonalnym mamy wrażenie, że jesteśmy wyczerpani. Nad sobą należy panować, a najważniejszym pamiętać o uczuciach drugiej osoby. Kiedy czujemy, że za moment “eksplodujemy” najlepszym sposobem jest równomierne głębokie oddychanie, wyjście na spacer i uczestnictwo w terapii grupowej.Nie można przekraczać cienkiej granicy pomiędzy zwykłym wyzwoleniem się z negatywnych emocji, a powtarzającymi się atakami gniewu mającymi wpływ na osobę przebywającą w naszym otoczeniu. Musimy pamiętać że taka osoba także ma uczucia, i nie możemy tych uczuć naruszyć, nadszarpnąć, zepsuć lub negatywnie na nie wpłynąć. W walce ze stresem bardzo dobrze jest znaleźć sobie jakieś hobby które pomoże nam się rozluźnić, hobby które niewątpliwie będzie dla nas azylem spokoju, gdzie będziemy mogli wyrzucić z siebie wszystkie złe emocje bez szkody dla osób trzecich i postronnych.

Tagi: agresja, dojrzewanie, hormony, humor, jedzenie, lekarz, miłość, młodość, młodzież, pomoc, samopoczucie, szczęście, złość