Życie

To nieprawda, że szczęśliwe pary w ogóle się nie kłócą. Nie ma związków bez kłótni, bo każdy czasem musi wybuchnąć. Ale uwaga, kłócić się też trzeba umieć. Przede wszystkim z szacunkiem. Starajmy się unikać takich zwrotów jak “bo ty nigdy” i “bo ty zawsze”, gdyż mogą one partnera zranić, nie wspominając o tym, że “zawsze” i “nigdy” to mocne zwroty i w odniesieniu do człowieka rzadko kiedy bywają prawdziwe. Jeśli masz coś partnerowi do powiedzenia, to po prostu to zrób, bez złośliwości i bez docinek. Nie wywlekaj w kłótniach jego słabych stron, nie porównuj go do innych, nie mówi, że “mąż pani X to to i tamto”, czy “żona pana Y to coś” – porównywanie partnera do kogoś innego jest nie w porządku wobec niego. Kłóć się z głową, a potem wyciągaj rękę jako pierwszy. Duma to coś, na co nie ma tu teraz miejsca. Godzenie się może być przyjemne, za wszelką cenę staraj się unikać cichych dni, do niczego nie prowadzą, a zagęszczają atmosferę zupełnie niepotrzebnie. Dobra kłótnia powinna być wymianą zdań na dany temat, wyrzuceniem z siebie, co nas boli, ale jednocześnie trzeba to robić pamiętając o tym, że przecież kłócimy się z osobą, którą kochamy.

Zaufanie i miłość – na tym należy budować udany związek. Zaufanie i miłość prowadzą do oddania się partnerowi bezgranicznie, czego wyrazem oczywiście jest seks. Nie da się żyć w małżeństwie bez seksu. Nic ludzi tak nie zbliża jak miłość fizyczna, a jeżeli oboje partnerzy się na to godzą, to można sobie pozwolić w sypialni na wszystko. Obowiązuje jednak zasada intymności. Nie należy wynosić tego, co robimy w sypialni poza nią, rozpowiadać o tym, dzielić się wrażeniami – takie rzeczy mogą zawieść zaufanie męża, czy żony, a pamiętajmy o tym, że raz zniszczone zaufanie jest bardzo trudno odbudować. Kobiety powinny pamiętać o tym, że po ślubie mężczyzna chce mieć w domu nie tylko żonę, ale również kochankę, która będzie tylko dla niego. Dbaj więc o siebie, nie chodź po domu w rozciągniętych dresach, to, co dzieje się w domu za dnia, ma często swój finał w sypialni. Kuś męża i pokazuj, że jesteś atrakcyjna i ponętna. Rada dla męża? Po namiętnych pieszczotach nie odwracaj się od razu na drugi bok i nie zasypiaj, to podziała na twoją żonę jak kubeł zimnej wody. Zniechęci, zostawi niesmak. Tak to już jest, że starać się muszą obie strony. Oboje walczcie o to, by do waszej intymności i seksu nie wkradła się rutyna. Zaskakujcie siebie nawzajem.

Tagi: dobro, kobieta, mężczyzna, Psychologia, relacja, rodzina, seks, uczucie, związki, zło

Wychowaj tak swoje potomstwo, byś się nie musiał potem wstydzić.Dziecko to najpiękniejsze, co może spotkać człowieka. Jednak rodzice, ludzie dorośli czasami nie wiedza jak wychować małego człowieka, tak by sobie radziło w życiu. To , co w poi dorosły, dziecko wchłonie, jak gąbka wodę. To, jakie życie będzie miało dziecko, gdy dorośnie zależy w ogromnej mierze od rodziców. Najważniejsze są wartości moralne. Jeśli rodzic nie szanuje swojej matki czy ojca i wpoi swojemu dziecku – nie szanuj babci czy dziadka, niestety dziecko rośnie z ta świadomością, że dziadek czy babcia nie są nikim ważnym i nie trzeba ich szanować. Jest to potworny błąd wychowawczy, bo człowiek dorosły nie ma prawa przerzucać swoich żalów i pretensji do rodziców na swoje dziecko, czyli na wnuka. Najważniejszą zasada jest wpojenie dziecku zasady, ze ludzi dorosłych trzeba szanować i cenić. W przyszłości jest to bardzo potrzebne i świadczy dużo o człowieku. Wartością człowieka jest to co sam sobą reprezentuje i ile daje ludziom z siebie, a szacunek do ludzi starszych jest podstawą dobrego wychowania.

Zasady jak żyć to bardzo wartościowe zasady, musisz wiedzieć, co jest dla twojego dziecka najlepsze.Twoim marzeniem był sport? Kolarstwo, wspinaczka a może pływanie? Nie udało ci się. Życie zgotowało ci inny los. Trudno. Chcesz popchnąć swoje dziecko w tym kierunku? Spytaj, czy to lubi, nie rób nic na siłę. To nie jest zabawka a twój skarb. Nie zmuszaj, bo to w przyszłości się odbije na tobie. Gdy dorośnie może mieć ci za złe, że cale dzieciństwo spędziło w szkole lub na lekcjach dodatkowych z pasji, którą chcesz przelać na dziecko. Dziecko ma prawo wybrać, co mu się podoba, a co nie i nie powinno się go do niczego zmuszać. Niestety rodzice są zdolni to takich czynów . Popychają swoją pociechę na zajęcia , na które sami chodzili ale z różnych przyczyn nie ukończyli. Pozostały żale i ambicje. Ty to ty , dziecko to już inny człowiek. Jeśli odziedziczyło w genach zamiłowanie do tego, to jest to w porządku, jednak jeśli ty próbujesz siłą wmówić, że ma chodzić na lekcje śpiewu, a nie na tańce, to twój błąd. Zastanów, się co jest dla niego najlepsze. To co ty chcesz czy to co ono samo chce wybrać dla siebie.

Wpajanie zasady i norm wychowania, to obowiązek rodziców. Kształtują człowieka, który pewnego dnia będzie musiał sam żyć i sam radzić sobie ze wszystkimi swoimi życiowymi problemami.Dziecko nie nauczy się samo zasad wychowania. Niezbędni są do tego rodzice. Szkoła mu w tym pomoże, ale pierwszymi nauczycielami są oczywiście rodzice i nikt ich w żaden sposób nie zastąpi. Wszystko kim jest mały człowiek, zawdzięcza swoim rodzicom. Jeśli oni są np. pogodni, dziecko też takie będzie, jeśli nerwowi, niestety i dziecko będzie nerwowe, a to w życiu nie pomaga. Jednym z błędów najczęściej popełnianych przez rodziców jest pozwalanie na to, by ich dziecko widziało kłótnie między matką a ojcem. To błąd, jaki jest często popełniany. Dziecko staje się niespokojne, nie wie co się dzieje, najczęściej obwinia samo siebie, za to że coś się złego dzieje między rodzicami. Dorośli nie zastanowią się jakie to może mieć w przyszłości konsekwencje dla dziecka. Zarówno szacunek dla starszych jak i szacunek np. dla Boga i spraw kościoła, kształci młodego człowieka, który dzięki temu poznaje co ma sens w życiu i jakie wartości powinien w sobie posiadać, by być dobrym człowiekiem.

Tagi: błąd, dzieci, dziecko, Edukacja, mama, matka, ojciec, Psychologia, rodzic, rodzice, rozwój, szacunek, tata, wartości, wychowanie

Istnieje kilka skutecznych sposobów radzenia sobie z nadmiernym stresem, dzięki którym powróci spokój ducha oraz chęć do życia. Najlepszymi metodami radzenia sobie ze zbyt dużym napięciem psychicznym są: rozmowa z kimś bliskim i zaufanym, praca w regularnych godzinach, nie branie zbyt dużej liczby nadgodzin, zapewnienie sobie czasu wyłącznie na relaks, zdrowe odżywianie, ćwiczenia, wzięcie dani wolnego od pracy lub obowiązków domowych i poświecenie czasu wyłącznie sobie oraz swoim potrzebom, a ponadto ograniczenie używek typu alkohol, papierosy lub kawa. Powyższe działania pomogą wrócić do równowagi psychicznej. Będąc zestresowanym, najgorsze co jest to próbować całą tą złość, całą tą złą energię i gniew dusić w sobie i próbować ją cisnąc, stłamsić i zniszczyć w sobie, jest niemalże niemożliwe, musimy dać upustu owym złym emocjom, muszą one zostać uwolnione tak by na zawsze opuściły nasz organizm, niezwykłe jest uczucie kiedy to właśnie dajemy upustu naszym emocją, kiedy ta zła energie od nas odchodzi, a my czujemy się lekko, bardzo spokojnie i jesteśmy w pełni rozluźnieni.

Strata bliskiej osoby jest jedyną rzeczą, która kiedyś dotknie każdego człowieka. Dla osób, które straciły kogoś ważnego proces “odradzania się” trwa w zależności od umiejętności radzenia sobie z problemami. Jedni pogrążają się w smutku przez długi czas, a inni starają się żyć normalnie. Proces żałoby jest bardzo bolesny. Ważnym jest, aby ktoś bliski był przy osobie, która odniosła stratę. Najgorszą rzeczą jest pocieszanie typu-,” Wszystko będzie dobrze.” Należy tego unikać. Osobie poszkodowanej wystarczy bycie z nią, a czasami zwykła rozmowa. O stracie nie można zapomnieć lub wymazać jej z pamięci. Ze stratą trzeba nauczyć się żyć akceptując zmiany, które nastąpiły. Warto jednakże pamiętać o owej stracie, jest to potrzebne by zachować wspomnienia z tym związane, jednakże trzeba w taki sposób gospodarować własnym życiem aby móc żyć dalej, by móc brnąć przez życie ze wspomnieniami ale w taki sposób by nie blokować się psychicznie. Nie można się ograniczać w tym stanie, gdyż każde ograniczenie powoduje jeszcze bardziej zamknięcie się w sobie.

Co roku coraz większa liczba kobiet, dziewczyn, mężczyzn i chłopców zapada na współczesne choroby cywilizacyjne dotyczące jedzenia. Do zaburzeń jedzenia zaliczają się dwie choroby, która maja psychiczne podłoże: anoreksja i bulimia. Anoreksja objawia się niemożnością zatrzymania wskaźnika wagi, który nieubłagalnie wskazuje coraz niższą wartość, niejedzeniem, żuciem gumy celem “zgaszenia głodu”, spadkiem libido oraz rozregulowaniem lub całkowitym zatrzymaniem miesiączki. Osobę chorą na bulimię łatwo rozpoznać po opychaniu się dużą ilością jedzenia, a pomimo tego tracącą na wadze w szybkim tempie, obecności środków przeczyszczających w rzeczach chorego oraz codziennym kilkukrotnym wymiotowaniu. Owe zaburzenia jedzenia są zazwyczaj spowodowane albo wpływem kultury, mianowicie poprzez nacisk społeczeństwa że wszystko co chude jest dobre, ludzie zatracają się w swojej samoocenie, nie dostrzegają tego iż są szczupli, że nic im nie brakuje, ale widzą w sobie tylko wady, tylko te elementy które ich szpecą, a następnie starają się je zmienić.

Tagi: agresja, depresja, kobiety, psycholog, Psychologia, Stres, terapia, utrata, zmęczenie, złość

Wcale nie jest łatwo być w związku. Być może dlatego, że tak bardzo się od siebie różnimy. Mowa oczywiście o związku heteroseksualnym, kiedy to kobieta i mężczyzna wspólnie podejmują decyzję o tym, że będą razem. Czasami wcale jej nie podejmują, bo robi to za nich życie, czasami przypadek, niektórzy wierzą, że przeznaczenie, inni uważają, że coś takiego jak przeznaczenie nie istnieje. Jak zwał, tak zwał, fakt faktem, że większość z nas nie lubi i nie chce być sama, a nawet jeśli jest, to podświadomie dąży do tego, by znaleźć partnera i stworzyć związek. A jeśli już mamy partnera i z początku wydaje nam się, że możemy góry przenosić, życie jest piękne, a problemy stały się malutkie jak pchełki, naraz okazuje się, że bycie w związku jest chwilami trudniejsze niż bycie singlem. I jesteśmy w kropce, bo nagle się dowiadujemy, że aby stworzyć harmonijny i szczęśliwy związek, nie wystarczy w nim tylko trwać, trzeba się starać, trzeba dbać o drugą osobę, trzeba dawać jej do zrozumienia, że jest dla nas ważna i dopiero wtedy zaczyna się prawdziwe życie.

Poznajemy kogoś i od pierwszych chwil wiemy, że to ktoś wyjątkowy, chcemy spróbować swojego szczęścia z tą osobą. Do pierwszego wyjścia potrafimy szykować się godzinami, dbając o każdy szczegół i stresując się każdym odstającym kosmykiem włosów. Kolejne randki nie są już takie stresujące, za to potrafią mieć ten specyficzny klimat początku znajomości, kiedy słabo się jeszcze znamy, a czujemy podekscytowanie na każdą myśl o dugiej osobie. Na początku jest fascynacja, często zauroczenie, przysłowiowe motyle w brzuchu, podniecenie i chęć, by jak najczęściej przebywać w towarzystwie partnera. Początki znajomości mają to do siebie, że istnieje między nami sporo niedomówień, dopiero się poznajemy, nie wiemy wielu rzeczy o sobie – co jest zaletą, ale może też być wadą – stopniowe poznawanie się sprzyja rozwojowi związku, choć nie zawsze przecież stworzymy związek z każdym, z kim się spotkamy na randce. Warto jednak poczuć tych kilka chwil uniesień początków znajomości, bo potem potrafią przerodzić się w nieco nudną rutynę.

Tagi: etap, fascynacja, kobieta, ludzie, mężczyzna, osoba, Psychologia, relacja, rodzina, uczucie, zauroczenie, znajomość, związki

Najpopularniejsza używka wywodząca się z Afryki wschodniej. Niewielki krzew o wysokości do pięciu metrów z twardymi, skórzastymi liśćmi i białymi kwiatami rozsiewającymi przyjemną woń to kawa arabska. Rośnie ona w Afryce wschodniej, a jej nasiona są najpopularniejszą używką świata. Owoce tego krzewu przypominają polskie wiśnie. W ich środku znajdują się dwie przylegające do siebie, spłaszczone pestki.Nazwa tego krzewu wywodzi się z Etiopii, gdzie krzew ten rósł dziko w pobliżu miasta Kaffa. Z odkryciem właściwości kawy łączy się legenda głosząca, że jej właściwości zostały odkryte przez przypadek. Przeor klasztoru zauważył, że kozy zjadające owoce kawy są dziwnie ożywione. Naparzył wywaru z tychże owoców i podał go mnichom. Rezultaty tego eksperymentu przeszły jego oczekiwania. Mnisi zamiast przysypiać podczas nabożeństw byli rześcy i pobudzeni. Za rozpowszechnienie kawy po świecie są odpowiedzialni Arabowie, którzy zachwycali się tym napojem. Kawa znana jest od jedenastego wieku, jako napój. Ojczyzną kawy jest Afryka, ale największym jej producentem i eksporterem jest Brazylia. Siedemdziesiąt procent kawy ma świecie pochodzi z Brazylii. Oprócz kawy arabici uprawiana jest również kawa robusta, nie jest ona jednak tak aromatyczna.

Jej nasiona mają trzy razy więcej kofeiny niż kawa. Nasiona osmęty toczkowatej zawierają trzy razy więcej kofeiny niż nasiona kawy. Roślina ta rośnie w Ameryce Południowej w Wenezueli i Brazylii. Bardziej znana jest, jako guarana. Guarana jest wielkim pnączem, którego owoc przypomina soczystą torebkę, we wnętrzu, której znajduje się jedno do czterech nasion. Mieszkańcy tamtych rejonów z nasion tych przyrządzają napój Adua Branca. Aby uzyskać produkt nadający się do przechowywania nasiona są obierane z otoczki i prażone aż do momentu, kiedy będą miały jasnobrunatny kolor. Uprażone poddaje się sproszkowaniu, miesza z wodą i wyrabia coś w rodzaju ciasta, formując z niego kulki lub bochenki. Następny etap to wysuszenie w dymie ogniska, aż ciasto stanie się twarde. Tak ususzoną guaranę można przechowywać kilka lat. Tereny, na których rośnie guarana są regularnie zalewane. Dlatego ten sposób przechowywania jest bardzo ważny dla mieszkańców tamtych ziem. Kiedy jest powódź chowają się na drzewach, gdzie bez problemu mogą ze sobą zabrać suszoną guaranę. Wystarczy ją rozetrzeć i rozpuścić w wodzie.

Tagi: dym, endorfiny, guarana, hormony, kawa, kofeina, osmęta, Psychologia, uzależnienie, Używki, woda