Negocjacja

5 stycznia 2010

Należy oddzielić ludzi od problemu. Oddzielić nastawienie do ludzi zaangażowanych w negocjacje od problemu. Lepiej wspólnie atakować problem niż siebie nawzajem. Skoncentrować się na interesach, a nie na stanowiskach. Stanowisko to żądanie czegoś konkretnego, wymiernego na przykład cena za którą chcę sprzedać samochód. Interes to powód, który doprowadził do zajmowanego Stanowska na przykład sprzedaż samochodu. Należy opracować wiele wariantów rozwiązania danego problemu korzystnych dla obu stron. Powinniśmy nalegać na stosowanie obiektywnych kryteriów, czyli pisanie i niepisanie prawa, opinie niezależnych ekspertów, powszechne stosowanie rozwiązania w podanych sytuacjach (przyjęte na rynku ceny, standardy jakości produktów itd.).
Pierwszą fazą jest przygotowanie do negocjacji, czyli analiza interesów własnych i strony przeciwnej., poszukiwanie możliwych rozwiązań i wybór najlepszego, alternatywnego rozwiązania, oraz zdefiniowanie kwestii negocjacji. Kolejna faza to uzgodnienie z drugą stroną procedury negocjacji, czyli miejsca, czasu, przygotowania salo, ustawienie stołów, regulamin zawierania głosu, lista kwestii, oraz sporządzenie protokołu, uzgodnień i rozbieżności itd. Kolejną fazą, czyli trzecią, a zarazem przed ostatnią jest wspólne poszukiwanie rozwiązań tzw. Dyskusja. Ostatnią fazą jest ocena rozwiązań, wybór jednego z nich, oraz zawarcie porozumienia miedzy stronami zaangażowanymi w negocjację. Techniki negocjacji. Pierwsza technika to technika prezentacji. Jest to właściwy sposób zaprezentowania siebie i swojej oferty (ubiór, zachowanie, pokazy wyborów akcji, foldery, plakaty, drobiazgi reklamowane, prezentacja multimedialna, zapis na wideo). Wysoka oferta wstępna to kolejna technika negocjacji. Trzecia z kolei to technika ustępstw. Ustępuje powoli w coraz mniejszym stopniu. Następnie jest wysuwanie hipotez, czyli przyjmujemy propozycje drugiej strony jako hipotetyczną możliwość i dowarzamy co by było gdyby i o to samo prosimy drugą, zaangażowaną stronę. Rozczłonowanie oferty polega ba wyodrębnieniu kilku obszarów oferty i zaproponowanie oddzielnego rozpatrywania każdego z nich. Do technik należy również procedura jednego tekstu. Jedna ze stron przygotowuje projekt porozumienia, następne strony wspólnie pracują nad tym projektem (krytyka, zgłaszanie zmian, dyskusja). Można również stosować pytań otwartych (co?, jak?, gdzie?, kiedy?, dlaczego?). jest możliwość zadawania zabójczych pytań, aby dowiedzieć się czy twoja propozycja jest ostateczna. Ultimatum jest techniką ryzykowną, gdyż druga strona może odrzucić ultimatum.

Tagi: , , , , ,

Ludzkie rozterki i sposoby na radzenie z nimi

26 października 2009

66Nigdy nie wiesz, komu możesz całkowicie zaufać. Użyj intuicji, ale nie ufaj każdemu, kogo znasz.Czasem człowiek sam decyduje się na samotność. Nie ma znajomych, prawdziwych znajomych od serca, lub został wiele razy wykorzystany czy oszukany, przestaje wierzyć ludziom. Nie chce nikomu ufać, z nikim się przyjaźnić, nikomu powierzać swoich tajemnic i sekretów. Spędzać czas z ludźmi, a przecież nikomu nie ufa. Samotność jest dobra przez chwilę. Kiedy chcemy poukładać swoje myśli, zebrać siły na nowe działanie. Samotność nie musi być zła, smutna, ale zazwyczaj taka bywa. Ludzie są rozczarowani innymi ludźmi, a jak wiadomo nie można tak od razu zacząć komuś ufać. Człowiek bardzo skryty zawsze będzie miał problem z uzewnętrznianiem się. Chyba, że zacznie w pewnym momencie znów ufać i mieć nadzieję, że ludzie nie są tacy wszyscy źli i ni wszyscy ranią. To prawda trafiamy na ludzi, którzy chcą nam wiele w życiu zaszkodzić, są zazdrośni o nasze powodzenia, zawistni i knujący cos poza naszymi plecami, ale to jest i nawet w naturze. Na polu pełnym pięknego żyta zawsze znajdzie się jakiś chwast i nie można się zaraz załamywać.

Nie możesz zalewać się łzami, bo twój związek się rozpadł, spójrz na to z innej strony.Nikt nie lubi samotności. Jednak gdy już dopadnie człowieka, trzyma go mocno. Niektórzy lubią samotność, nie chcą partnera, rodziny, znajomych, ale na jak długo można żyć samotnie? Będąc samemu człowiek poznaje jak wiele warte jest bycie z kimś. Zresztą człowiek nie jest w stanie spędzić życia samotnie, chyba że jest to ktoś wyjątkowo stroniący od ludzi. Czasami ludzie będący w związku z kimś, czują się samotnie, mimo że są z kimś od wielu lat. Wielu ludzi zapomina że jest z kimś w związku. Wszystko można w swoim życiu zmienić, jeśli się tego bardzo chce. Choć każda zmiana wymaga cierpliwości i zaangażowania, jednak nie warto tkwić w bezruchu. Samotność we dwoje to chyba najgorsze co może człowieka spotkać. To znaczy , że między dwojgiem ludzi nie dzieje się dobrze, nawet po kilku latach bycia ze sobą, ludzie przestają się zajmować sobą, zabiegać o siebie, żyć dla siebie. To przykre. Na samotność jest rada, ale niestety nikt nikogo do niczego nie zmusi. Człowiek musi sam chcieć to zmienić w swoim życiu.

Nie wątp w swoje szczęście. Masz szansę na nie jak każdy inny człowiek.Szansę na szczęśliwa miłość ma każdy w swoim życiu, pod warunkiem, że nie zamknie się do końca życia w swoich czterech ścianach. Jak wszystko na świecie , i samotność ma swoje dobre strony. Wystarczy, że je dostrzeżesz. Nie płacz całymi dniami, życie ma sens i to , co cię spotkało również go ma. Czas pokaże, po co miało być to rozstanie. A jak mówią, każde rozstanie oznacza coś nowego, możliwe, że nowy związek. Musi minąć trochę czasu zanim staniesz się znów pełnym życia człowiekiem. Każde rozstanie ma swoje plusy. Nie popadaj w samozniszczenie i czarną rozpacz. Może życie szykuje dla Ciebie więcej dobrego, niż to, co cię spotkało do tej pory. Skąd możesz wiedzieć, że nie pisane ci jest coś większego. Kochaj życie i ufaj przeznaczeniu, ono nie chce cię skrzywdzić, jedynie doświadczyć. Gdy ktoś przeżyje w życiu wiele złych chwil, bardziej potem docenia te cudowne. Bardziej się z nich cieszy. Taka kolej życia, cos umiera, cos się rodzi. Daj sobie szansę na cos innego.

Tagi: , , , , , , , , , , , , , ,

PR w polityce

7 września 2009

16Przyjmuje się, iż marketing polityczny jest bardzo ważny w państwach o ustroju demokratycznym. W dużej mierze jest to związane z wyborami do parlamentu, struktur lokalnych i na stanowisko prezydenta. Pogląd ten nie jest do końca słuszny. Okazuje się, iż w państwach komunistycznych musiano odpowiednio naginać prawdę do potrzeb rządzących. Właśnie od 1944r., kiedy to w Polsce władze przejęli komuniści, musimy szukać początków polskiego marketingu politycznego. Wówczas to nazywano propagandą. W pierwszych latach okresu powojennego władze komunistyczne chciały pokazać się społeczeństwu w przyjaznym świetle. Do jednych z ważniejszych elementów polityki kształtowania wizerunku należało to, iż bezbożni członkowie partii chodzili na msze katolickie. Wówczas to stworzono instytucję Polskiej Kroniki Filmowej, która miała na celu przekazywanie społeczeństwu wiadomości pożądanych przez Partię. Podobnie było z wiadomościami w radio, później w telewizji. Organizacja referendum pod hasłem trzy razy tak, wymagała od władz ogromnego zaangażowania pracy na froncie propagandy. Wprawdzie referendum zostało sfałszowane, co nie musi zmieniać faktu, iż dzięki temu w naszym kraju rozpoczęła się kariera PR.

Sądzi się często, że demokracja w dzisiejszym świecie istnieje jedynie w Szwajcarii, gdzie obywatele kantonów w referendach mają możliwość decydowania o wielu sprawach państwa i regionu. Dzisiejsze demokracje liberalne polegają na tym, iż społeczeństwo wybiera elitę, która w ich imieniu ma władać krajem. Rozwój współczesnych mediów, umożliwia nadzorowanie przez nie polityki państwa. Najjaskrawszym przykładem na rolę mediów w kształtowaniu opinii publicznej były doniesienia z frontu w czasie konfliktu toczonego przez USA w Wietnamie. Negatywnie ustosunkowana opinia publiczna wymusiła na rządzie wycofanie wojska z terenów tego kraju. Dlatego dzisiejszy politycy zostali zmuszeni do ciągłe zapewniania sobie poparcia. W chwili obecnej najlepiej z tym zagadnieniem radzi sobie prezydent USA Barack Obama. Wielu obywateli USA od pracowników prezydenta dostaje maile i esemesy, które mają na celu wyjaśnienie decyzji podejmowanych przez prezydenta. Właściwie w tym kraju trwa permanentna kampania wyborcza. W ten sposób organy władzy będą docierać z informacjami o swoich poczynaniach. Taki zabieg może okazać się przychylny dla rozwoju światowej demokracji. Być może sposób uprawiania polityki ma wyglądać w taki sposób.

Obok wizerunku kształtowania własnych poczynań przez partie polityczne mamy do czynienia z czarnym PR. Oznacza, że partie polityczne nawzajem wytykają swoje błędy, oczerniają się. W Polsce prym w tej dziedzinie wiedzie Prawo i Sprawiedliwość. Duże znaczenie dla działalności tej partii ma Marek Jurek, który potrafi wymyślać spoty reklamowe celnie zadające rany politykom PO. Czy kiedyś widzieliście reklamówkę Pis-u która pozytywnie mówiła o własnych dorobkach? Ja muszę z ręką na sercu przyznać, iż nigdy takiej nie widziałem. Ciągle emitują i wymyślają reklamówki, które w jakimś stopniu mają za zadanie obrażanie polityków konkurencyjnej partii, lub krytykowanie ich dorobku. Obecnie propaganda reklamowa ma za zadanie pokazania, że Platforma nic pozytywnego nie dokonała. Jedynie co, to pozwoliła na powstanie nowego układy korupcyjnego, wiadomo by żyło się lepiej kolesiom . Czarny marketing polityczny nie jest wytworem Pis-u. Był on stosowany na początku ery PRL. Najbardziej rozpoznawalnym hasłem z tej dziedziny jest: AK – zapluty karzeł reakcji. Propaganda komunistyczna miała za zadanie oczernienie sił walczących o demokratyczną Polskę. W naszych czasach jest większa doza wyboru środków przekazu i metod robienia takiej propagandy. Jednak wydaje się, iż tonem w niczym nie zmieniła się od czasów komunizmu.

Tagi: , , , , , , , , , ,