Życie

Cos się kończy, cos zaczyna, musisz się do tego przyzwyczajać. Bez miłości człowiek żyć nie może, jak każda istota. Wcześniej czy później będzie jej szukał i potrzebował. Miłość daje nam spełnienie, przyjaźń daje bezpieczeństwo. Szukamy ludzi, z którymi nam dobrze na co dzień, nie ma w tym nic dziwnego, człowiek musi otaczać się ludźmi. Nie zawsze jest tak jak byśmy tego chcieli, to fakt. Czasem niespodziewanie zostajemy sami, odepchnięci, odrzuceni przez większość znajomych. Miłości nam brak przyjaźni też brak. Rozstania, bolesne zranienia to wszystko musi się dziać w życiu człowieka, by sobie uświadamiał pewne rzeczy. By wiedział, do czego ma w tym swoim życiu dążyć, jedna droga będzie go raniła, drugą znajdzie już taką, by się nie poranić samemu, będzie więcej rozumiał i chciał od życia. Przede wszystkim zdobędzie niezbędna siłę, która pozwala mu przetrwać w samotności. A jak wiadomo, nie jest to łatwe. Samotność jest i mile widziana i każe cierpieć przez siebie. Człowiek musi umieć zobaczyć w niej dobro, by móc przetrwać.

Nie rozpaczaj, życie ułoży ci się tak, jak tego chcesz. Wystarczy, że zaczekasz .Są ludzie, którzy mają wielu dobrych przyjaciół, są szczęściarzami, jednak nie każdy przyjaciel jest naprawdę przyjacielem. Może się niestety okazać, że ufamy komuś , kto nas całkowicie okłamuje, ma złe zamiary, coś planuje jak nam zepsuć plany na przyszłość i ma z tego wielką satysfakcję, gdy cos się nie uda. Są i tacy ludzie niestety takie jest Zycie. Samotność na jaką siebie skazujemy nie musi boleć. Bo czym jest mieć znajomego kłamcę? To pułapka. Ludzie zazdroszczą innym domów, i całej reszty jakiej się dorobili. Zamiast zająć się własnym życiem, i własnymi sprawami, oni wolą psuć nasze dobrze poukładane życie. Czasami niewiele wystarczy , by w rzekomo zaufanych nam ludziach wzbudzić odrobinę zazdrości i zawiści. To złe uczucia. Po co nam ludzie, którzy psują atmosferę i zaśmiecają nam życie swoim knuciem i intrygami? Lepiej zakończyć znajomość z takimi ludźmi. Nikomu nie odpowiada bycie z takimi osobami na co dzień, więc po co się męczyć. Otaczajmy się ludźmi godnymi naszego zaufania. A jak się przekonać, że ktoś jest tego godzien? Nie ma na to recepty jednej konkretnej.

Tagi: atmosfera, kłamstwo, miłość, samotność, satysfakcja, strata, utrata, wsparcie, zamiary, zazdrość, życie

Istnieje kilka skutecznych sposobów radzenia sobie z nadmiernym stresem, dzięki którym powróci spokój ducha oraz chęć do życia. Najlepszymi metodami radzenia sobie ze zbyt dużym napięciem psychicznym są: rozmowa z kimś bliskim i zaufanym, praca w regularnych godzinach, nie branie zbyt dużej liczby nadgodzin, zapewnienie sobie czasu wyłącznie na relaks, zdrowe odżywianie, ćwiczenia, wzięcie dani wolnego od pracy lub obowiązków domowych i poświecenie czasu wyłącznie sobie oraz swoim potrzebom, a ponadto ograniczenie używek typu alkohol, papierosy lub kawa. Powyższe działania pomogą wrócić do równowagi psychicznej. Będąc zestresowanym, najgorsze co jest to próbować całą tą złość, całą tą złą energię i gniew dusić w sobie i próbować ją cisnąc, stłamsić i zniszczyć w sobie, jest niemalże niemożliwe, musimy dać upustu owym złym emocjom, muszą one zostać uwolnione tak by na zawsze opuściły nasz organizm, niezwykłe jest uczucie kiedy to właśnie dajemy upustu naszym emocją, kiedy ta zła energie od nas odchodzi, a my czujemy się lekko, bardzo spokojnie i jesteśmy w pełni rozluźnieni.

Strata bliskiej osoby jest jedyną rzeczą, która kiedyś dotknie każdego człowieka. Dla osób, które straciły kogoś ważnego proces “odradzania się” trwa w zależności od umiejętności radzenia sobie z problemami. Jedni pogrążają się w smutku przez długi czas, a inni starają się żyć normalnie. Proces żałoby jest bardzo bolesny. Ważnym jest, aby ktoś bliski był przy osobie, która odniosła stratę. Najgorszą rzeczą jest pocieszanie typu-,” Wszystko będzie dobrze.” Należy tego unikać. Osobie poszkodowanej wystarczy bycie z nią, a czasami zwykła rozmowa. O stracie nie można zapomnieć lub wymazać jej z pamięci. Ze stratą trzeba nauczyć się żyć akceptując zmiany, które nastąpiły. Warto jednakże pamiętać o owej stracie, jest to potrzebne by zachować wspomnienia z tym związane, jednakże trzeba w taki sposób gospodarować własnym życiem aby móc żyć dalej, by móc brnąć przez życie ze wspomnieniami ale w taki sposób by nie blokować się psychicznie. Nie można się ograniczać w tym stanie, gdyż każde ograniczenie powoduje jeszcze bardziej zamknięcie się w sobie.

Co roku coraz większa liczba kobiet, dziewczyn, mężczyzn i chłopców zapada na współczesne choroby cywilizacyjne dotyczące jedzenia. Do zaburzeń jedzenia zaliczają się dwie choroby, która maja psychiczne podłoże: anoreksja i bulimia. Anoreksja objawia się niemożnością zatrzymania wskaźnika wagi, który nieubłagalnie wskazuje coraz niższą wartość, niejedzeniem, żuciem gumy celem “zgaszenia głodu”, spadkiem libido oraz rozregulowaniem lub całkowitym zatrzymaniem miesiączki. Osobę chorą na bulimię łatwo rozpoznać po opychaniu się dużą ilością jedzenia, a pomimo tego tracącą na wadze w szybkim tempie, obecności środków przeczyszczających w rzeczach chorego oraz codziennym kilkukrotnym wymiotowaniu. Owe zaburzenia jedzenia są zazwyczaj spowodowane albo wpływem kultury, mianowicie poprzez nacisk społeczeństwa że wszystko co chude jest dobre, ludzie zatracają się w swojej samoocenie, nie dostrzegają tego iż są szczupli, że nic im nie brakuje, ale widzą w sobie tylko wady, tylko te elementy które ich szpecą, a następnie starają się je zmienić.

Tagi: agresja, depresja, kobiety, psycholog, Psychologia, Stres, terapia, utrata, zmęczenie, złość